Nike
2011
jury
Joanna Lech
Nawroty


„Nawroty” Joanny Lech to pozycja dla tych, którzy w poezji cenią nastrojowość, natchnienie i liryzm. Spiętrzona metaforyka, atmosfera złego snu, atrybuty kojarzące się z negatywnością – rozkładem, rozpadem, pęknięciem – powracają w tych wierszach jak natrętny refren. Lech do opisu świata i bycia w świecie używa słów kojarzących się z organicznością, chorobą, ciałem. Nagromadzone ponure „szpitalne” obrazy pokazują stan wiecznego rozdarcia i bólu, świat jest tu pokazany jako permanentna umieralnia. Powtarzalność metaforyki ma powodować uczucie przesytu i znużenia. Tytuł tomu doskonale wpisuje się w poetykę tych wierszy.