Nike
2011
jury
Ewa Lipska
Pogłos


 

„Osiemnaście wierszy, trzy małe poematy prozą. Nowy tom Ewy Lipskiej to dobrze znana, wciąż się odnawiająca, intensywna poezja zapraszająca do wielokrotnej lektury – napisał o „Pogłosie” Marian Stala. Tytułowy pogłos jest rodzajem powidoku, echa, którym powraca przeszłość, wciąż mieszając nam szyki, decydując o naszym życiu, wtrącając się w nie, chcąc być żywą, niezapomnianą. W pewnym wieku mamy po prostu więcej przeszłości niż przyszłości – ta perspektywa istotnie zmienia nie tylko priorytety, ale także postrzeganie czasu w ogóle. Specyfika skondensowanej i zwartej poezji Ewy Lipskiej polega na umiejętnym łączeniu prywatnego zapisu egzystencji z uniwersalną perspektywą. Z poetki obdarzonej zoomem, patrzącej z bliska, staje się badaczką homo sapiens – ironiczną, ale także czułą.